Dag 27, 28

29 mei 2016 - Sézanne, Frankrijk

Plaatsen: Chapillon, (Epernay,) Montmort-Lucy, Sezanne.
Afstanden: 31/30 km

Zaterdag 28 mei
Na het ontbijt bij Corinne en Dominique ben ik rechtstreeks naar Epernay gelopen door de wijngaarden. Ik was toch al halverwege het dal van de Marne een ik moest nog wat mondvoorraad inslaan. Wat extra groenten (tomaten) een fruit als aanvulling op het Franse dieet kan namelijk geen kwaad.
Het eerste deel van de dag ging de route door nog meer wijngaarden. Later op de dag door bosrijk gebied = modder. Je kunt hier geen bos inlopen of je hebt wel een paar km modderpad. Als het niet de bosbouwers of de landbouwers zijn die de paden slopen dan zijn het wel de wilde zwijnen. Ik heb ze niet ontmoet, maar wel de afdrukken in de modder gezien. Ik zag trouwens voetafdrukken van mensachtigen, maar dan met maar drie tenen... Zouden de Yeti ook in Frankrijk voorkomen? Of zou het een drieteenpelgrim zijn, die zijn schoenen uitgetrokken had?
De laatste 3 km regen. Nieuwe hoedje doorweekt. Morgen maar zien of Quechua Tilly kan evenaren.
In Montmort werd ik opgehaald door mw. Corinne Herbe, die me meenam naar de prachtige 'La ferme de 4 etangs'.

Zondag 29 mei
Een klein onderzoekje wijst uit: in Frankrijk regent het altijd op zondag (n=2).
Gelukkig kon de bakker me helpen met de poncho, dat scheelde weer wat krachttermen. (Die overigens toch niet helpen.)
Het regende dus de hele ochtend en een deel van de middag. Lastig om een droog plaatsje te vinden om te lunchen en lopend kan ik niet bij m'n brood. Kort nadat ik bij de rijdende bakker en flan (puddinggebakje) had gekocht voor de suikerspiegel zag ik een open schuur. Op wat opgestapelde zakken landbouwkalk gezeten heb ik mijn stokbroodje met banaan gegeten. Ondanks dat het inmiddels droog was heb ik toch de poncho maar weer aangedaan zodat deze kon drogen. Dat lukte zowaar in drie keer. (Het aandoen).
Ik liep al een tijdje niet meer door het bos maar over de N951. Goed voor je kijken, achter je luisteren en zonodig de berm in, dan gaat dat prima. Ik houd me wat minder aan de route uit het boekje om wat minder door het natte bos te hoeven lopen en dat bevalt prima.
Al met al had ik nog geen slaapplaats. Er stonden bij Sezanne alleen wat hotels (duur) en een camping (nat) in het boekje en 'Foyer François de Sales' met alleen een adres en een telefoonnummer. Geen idee wat dat was. Ik had al een paar keer gebeld, maar geen gehoor. Dan maar op goed geluk er heen. Ik kom aan op het adres: een bejaardenhuis. Zo maak je nog eens wat mee. Ik werd prima ontvangen met een biertje en bij de bewoners in de eetzaal gezet waar het net theetijd was. Gezellig gesproken met een dame, die mij drie keer vertelde dat ze vroeger met haar man op de fiets op kampeervakantie ging. De kleren konden zelfs gewassen worden indien nodig. Ook het avondeten ging plenair, pelgrims (er was nog een pelgrim) en bewoners. Prima gegeten trouwens, alles lekker gaar. En voldoende; we zaten in de afruimroute naar de keuken. Vanavond begon het weer te regenen. De schoenen staan nu in elk geval gevuld met kranten te drogen. Morgen zie ik de Seine.

Foto’s

9 Reacties

  1. Lotte:
    29 mei 2016
    Leuk om te lezen pap :) Maar in Schotland ging het zo goed met die poncho! En ik zal verder geen flauwe grapjes maken over dat je nu in een bejaardentehuis gaat slapen ;)
  2. Peter:
    29 mei 2016
    Beste Geert het gaat goed met je, zo kan ik elke dag lezen en genieten van je verhalen.

    Buen Camino, Bon route, groet, Peter.

    Loop je met de GPS?
  3. Elisabeth:
    29 mei 2016
    Mooie foto's Geert! En ook ik nam vorig jaar ook nogal eens een N weg om niet door de modder te hoeven.. en bij de zusters Oblaten is het goed toeven toch! Daar hebben de ouderen het goed, hartverwarmend vond ik. Mijn vriendin sliep overigens in de "kapsalon" Bon Chemin
  4. Truus Assies:
    29 mei 2016
    Wat een mooi verhaal weer! Geen last van de blaar? Bon voyage!
  5. Guus:
    30 mei 2016
    Dag Geert, geen last van het noodweer gehad, zoals onweer en zo? Je schiet trouwens al aardig op zo al met al, leuk dat soort ijkpunten als de Seine gaan zien.
    Goede reis verder en als je in Santiago bent aangekomen wil je voortaan alleen nog maar met een rugzak op je poncho aan!
  6. Piet Rosenhart:
    30 mei 2016
    Beste Geert,
    Ik lees jouw verslag met veel plezier. Vooral omdat ik 3 jaar geleden (in maart, met veel regen) dezelfde route liep. In Mery sur Seine kun je heel gezellig bij de Marianisten overnachten. Hun klooster is midden in het dorp. Toen ik in 2007 voor het eerst naar Santiago liep had ik ook een poncho. Gelukkig waren we met drie pelgrims om elkaar daarmee te helpen. Bovendien hebben we toen in 3 maanden maar een keer of 5 dat vervloekte ding aan moeten trekken. In 2013 liep ik met regenjack en regenbroek. Dat was veel gemakkelijker. Ik wens je een voorspoedige camino!
    Hartelijke groet,
    Piet Rosenhart
  7. Henk:
    30 mei 2016
    Het Linde-weekverslag lees ik als een verplichting, maar ik kijk elke dag uit naar jou dagverslag !
    Het is fantastisch om te lezen, hoe Pelgrim-Geert de afgelopen dag weer beleefd heeft!
    Ook volg ik je nauwlettend op de kaart en zie dat je op ca. 1/4 van de route zit, prima toch? Alleen de overnachtingslocatie zoeken is nog regelmatig een dingetje, lees ik.
    Ik weet dat een Pèlerin, Peregrino,Pelgrim op hun reis vaak spirituele ervaringen beleven en vaak het leven uit een geheel andere dimensie gaan waarderen! Maar echt Geert; een spoor van Yeti / Bigfoot traceren in noord Frankrijk is hallucineren! Was het geen hongerklop?
    Geert zet `m op! Buen Camino!
    Groet,
    Henk
  8. Anneke:
    30 mei 2016
    allemachtig prachtig je verhaal. Eten en slapen in en bejaardenhuis.
    Kan t vast wennen! Ha, ha.
    Morgen de 31e mei (mijn verjaardag) zullen we aan je denken als we ons te goed doen aan koffie met gebak! Ik bewaar wel een taartje in de diepvries.
    Groeten en sukses
    Anneke
  9. Gerdie:
    30 mei 2016
    wat kun je het mooi vertellen Geert, wat beleef je veel en wat een warm onthaal overal, ik hoop dat je schoenen inmiddels droog zijn. succes verder Gerdie